"รถไฟความเร็วสูง หมายถึง รถไฟที่มีความเ ร็วสูงสุดในช่วง ตั้งแต่ 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมงขึ้นไป ซึ่งใน ปัจจุบันมีรถไฟความเร็วสูงให้บริการในหลายประเทศทั่วโลก ที่ระดับความเร็วสูงถึง 300 กิโลเม ตรต่อชั่วโมง การพัฒนารถไฟความเร็วสุงจึงเป็นอีกทาง เลือกหนึ่งที่พึงนำมาดำเนินการในประเทศไทย"

จาก : หนังสือโยธาสาร ปี 2538
สุวัฒน์ วาณีสุบุตร
ผู้อำนวยการกองโครงการพื้นฐาน
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

บทคัดย่อ

รถไฟความเร็วสูง หมายถึง รถไฟที่มีความเ ร็วสูงสุดในช่วง ตั้งแต่ 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมงขึ้นไป ซึ่งใน ปัจจุบันมีรถไฟความเร็วสูงให้บริการในหลายประเทศทั่วโลก ที่ระดับความเร็วสูงถึง 300 กิโลเม ตรต่อชั่วโมง การพัฒนารถไฟความเร็วสุงจึงเป็นอีกทาง เลือกหนึ่งที่พึงนำมาดำเนินการในประเทศไทย เนื่องจา กจะช่วยให้การเดินทางระหว่างเมืองมีประสิทธิภาพ, สะ ดวก, รวดเร็ว, ปลอดภัย, ลดมล พิษทางอากาศ และประหยัดพลังงาน การศึกษา แผนแม่บทรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทยให้ผลว่า ประเทศ ไทยควรก่อสร้างรถไฟความเร็วสูงสายชายผั่งทะเลตะวันออกระยะทาง19 0 กิโลเมตร เนื่อวจากจะช่วยสนับสนุนการพ ัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออกให้เจริญก้าวหน้าสามารถเป็นทางเ ลือกของคนรุ่นใหม่ที่จะไปอาศัยและทำงานได้ โดยไม่ต้ องเผชิญกับสภาพความแออัดในกรุงเทพมหานคร โครงการนี้ จะใช้เงินทุน32,845 ล้านบาท และค่าเวนคื นที่ดินอีก 4,720 ล้านบาท โด ยจะให้ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจคุ้มค่าเงินลงทุนพร้อมไปกับการให้บริ การที่ทันสมัยแก่ผู้โดยสารจากสนามบินนานาชาติกรุงเทพฯ แห่งที่สอง

กว่า 90 ปีมาแล้วที่ชาวเยอรมันได้คิดค้น รถไฟความเร็วสูงในระดับ 210 กิโลเมตรต่อ ชั่วโมงเป็นผลสำเร็จครั้งแรกในโลก จากนั้นมาได้มีนั กประดิษฐ์ชาติต่างๆ อีกมากมาย เช่น ; ฝรั่งเศส,อิตาลี, ญี่ปุ่น, สวีเด น ได้ประดิษฐ์รถไฟ ที่สามารถวิ่งบนรางได ้ด้วยความเร็วที่สูงมากขึ้น ปัจจุบันอาจกล่าวได้ว่ารถไฟที ่มีล้อเหล็กวิ่งบนรางเหล็กสามารถวิ่งได้ด้วยความเร็วถึง & nbsp;515 กิโลเมตรต่อชั่วโมงแต่ทั้งนี้การให้บริการ แก่ผู้โดยสารจะยังคงใช้ความเร็วสูงสุดในการเดินรถไฟในระดับ&nbs p; 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งเป็นความเ ร็วที่สูงพอที่จะแข็งขันกับการเดินทางด้วยรถยนต์ได้ในรัศมีการเ ดินทาง 200 - 500 กิโลเมตร

จากการพัฒนาเทคโนโลยีของรถไฟความเร็วสูงดังกล่าว ทำ ให้ประเทศที่พัฒนาแล้วเปิดให้บริการรถไฟดังกล่าว เช่น&nbs p; ในญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส, สเปน ; หรือที่กำลังอยู่ในระหว่างเตรียมการพัฒนา เช ่น เกาหลีใต้, ไต้หวัน, จีน& nbsp;ในกรณีของประเทศไทย รัฐบาลได้เล็งเห็นความจำเป ็นในการพัฒนาการขนส่งทางรถไฟให้ก้าวหน้าทัดเทียมกับการเปลี่ยนแ ปลงเทคโนโลยีของรถไฟที่ใช้อยู่ในอารยประเทศ จึงเตรี ยมการเพื่อพัฒนา

- ให้รถไฟไทยมีความเร็วสูงเพิ่มขึ้นกว่าความเร็วรถย นต์ เพื่อให้สามารถแข่งขันได้

- มีความสะดวกสบายในการโดยสารให้ทัดเทียมหรือดีกว่า รถยนต์

- ให้รถไฟสามารถเดินทางถึงสถานีปลายทางในกำหนดเวลาท ี่เที่ยงตรงแน่นอน และคงสภาพระดับบริการที่ดีตลอดเว ลาหลายสิบปี ในอนาคตเพื่อชนรุ่นลูกหลาน

- ให้จัดสื่อสารโทรคมนาคม สาธารณะทันสมั ยพร้อมให้บริการบนขบวนรถไฟตลอดเวลาระหว่างการโดยสาร ;โดยเฉพาะแก่กลุ่มผู้โดยนักธุรกิจ
- รักษาสภาพแวดล้อมให้ดีขึ้นโดยการลดมลพิษทางอากาศใ นเขตเมืองจากการลดจำนวนยานพาหนะที่ใช้เดินทาง

- ช่วยประหยัดพลังงานที่ใช้ในการเดินทางขนส่งซึ่งนั บวันจะหายากและมีราคาแพงขึ้น

ในช่วงปี 2535 รัฐบาลในขณะนั้นจึงวางรากฐานการศึกษาแผน แม่บท เพื่อพัฒนารถไฟที่มีความเร็วสูงขึ้นสำหรับ ประเทศไทย การศึกษาแผนแม่บทแล้วเสร็จในปี 2537 โดยมีข้อสรุปว่าประเทศไทยควรเริ่มการก่อ สร้างรถไฟความเร็ว สูงสายชายฝั่งทะเลตะวันออก (กรุงเทพฯ - สนามบินหนองงูเห่า - ระยอง) เป็นสายแรก เพราะมีความเหมาะสมทา งด้านเศรษฐกิจ วิศวกรรมสังคม และสิ่งแวด ล้อม ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม 2537 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติให้ดำเนินโค รงการต่อไปโดยให้การรถไฟแห่งประเทศไทยเป็นหน่วยงานรับผิดชอบดำเ นินโครงการ
การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) เป็นหน่วยงานรับผ ิดชอบระบบขนส่งทางรถไฟในประเทศไทย โครงข่ายเส้นทางร ถไฟทั่วประเทศใช้รางขนาด 1 เมตรมีความยา วทั้งสิ้น 3,870 กิโลเมตร โด ยเป็นระบบรางคู่ยาว 90 กิโลเมตรในปี&nbs p; 2537 ให้บริการขนส่งผู้โดยสารประมาณ 90 ล้านคน และขนส่งสินค้าประมาณ&n bsp; 7.5 ล้านตันจากขบวนรถไฟเกือบ 40 ล้านขบวน - กิโลเมตร แยกเป็นการขนส่งผู้โดยสารร้อยละ &nbs p;76 ขนส่งสินค้าร้อยละ 22 แ ละขนส่งทั้งผู้โดยสารและสินค้าในขบวนเดียวกันร้อยละ 2 ผู้โดยสารรถไฟส่วนใหญ่จะเดินทางระยะเฉลี่ย 161 ; กิโลเมตร ผู้โดยสารร้อยละ 95&nbs p; เดินทางด้วยรถไฟชั้นสาม ในขณะที่น้อยกว่าร้อยละ 1 เดินทางด้วยรถ ไฟชั้น 1 ปัจจุบันรถไฟมีความเร็วเฉลี่ยเพียง &n bsp;54 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเนื่อง จากมีข้อจำกัดหลายประการ เช่น ทางรถไฟเก ือบทั้งหมดยังตัดกับถนนที่ระเดียวกัน รางรถไฟยังคงเ ป็นรางเดียวและสองข้างทางรถไฟยังไม่มีรั้วกั้นเพื่อป้องกันคน&n bsp; สัตว์ และรถยนต์มิให้ผ่านทางรถไฟในระดับเ ดียวกัน ดังนั้นหากมีการพัฒนารถไฟไทยให้มีสภาพดีขึ้ นจึงเป็นการปรับ "ภาพลักษณ์" ของรถไฟในม ุมมองของประชาชนที่โดยสาร และจะเป็นเหตุจูงใจให้มีผ ู้มาใช้บริการมากขึ้นโดยเปลี่ยนประเภทจากการใช้รถยนต์มาใช้รถไฟ แทน

เลือกรูปแบบระบบขนส่ง

ปัจจัยสำคัญซึ่งผู้เดินทางคำนึงถึงในการเลือกรูปแบบและระบบการข นส่งได้แก่ เวลาที่ใช้ในการเดินทางและความสะดวกสบาย ดังนั้นจากการเปรียบเทียบเวลาที่ใช้ในการเดินทางขอ งระบบรถยนต์กับรถไฟความเร็วสูงและเครื่องบิน จะพบว่ าการเดินทางระยะต่ำกว่า 120 กิโลเมตรใช้ การเดินทางด้วยรถยนต์จะเหมาะสมที่สุด และการเดินทาง ระยะปานกลางขนาด 120 - 300 กิโลเมตรจะสามารถเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงได้ เป็นอย่างดี สำหรับระยะเดินทางซึ่งไกลเกินกว่า300&n bsp; กิโลเมตรขึ้นไปอาจจะเลือกเดินทางด้วยเครื่องบิน

รถไฟความเร็วสูงสำหรับประเทศไทย

จากการวิเคราะห์ความเหมาะสมทางเศรษฐกิจ วิศวกรรมและ สิ่งแวดล้อม ของการพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูงในประเท ศไทยพบว่าเส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายชายฝั่งทะเลตะวันออก & nbsp;(จากสถานีรถไฟกลางกรุงเทพฯ ที่ห้วยขวางไปสนามบ ินหนองงูเห่า แล้วเลยไปถึงระยอง) ระยะทา ง 190 กิโลเมตร มีความเหมาะส ม โดยลักษณะรถไฟความเร็วสูงที่จะนำมาใช้จะมีลักษณะด ังนี้

- ความเร็วสูงสุด 160 กิโลเม ตรต่อชั่วโมง

- วิ่งโดยใช้พลังงานไฟฟ้าขนาด 25,000&nb sp; โวลต์ จากสายไฟซึ่งพาดอยู่เหนือรางรถไฟ

- ตู้รถไฟติดเครื่องปรับอากาศทุกตู้- มี เก้าอี้ปรับเอนได้ พื้นรถไฟปูพรม

- รางเป็นรางมาตรฐานขนาดกว้าง 1,435&nbs p; เมตร เป็นรางคู่ตลอดสายทาง

- ทางรถไฟแยกต่างระดับกับถนนที่จุดตัดทุกจุด & nbsp;จึงไม่มีทางตัดในระดับเดียวกัน

- สองข้างทางรถไฟจะมีรั้วตาข่ายกั้นตลอดแนวเขตทางเพ ื่ออำนวยความสะดวกแก่การเดินรถไฟ

เส้นทางรถไฟความเร็วสูง

แนวเส้นทางรถไฟความเร็วสูงเริ่มต้นจากสถานีรถไฟกลางแห่งใหม่ที่ ริมถนนพระราม 9 บริเวณห้วยขวางใกล้กับ อ.ส.ม.ท. สถานีกลางแห่งนี้จะเชื่อมเข้ากับโครงการรถ ไฟฟ้ามหานคร ซึ่งเป็นรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในเขตเมืองที ่จะให้ ความสะดวกแก่ผู้โดยสารจากรถไฟความเร็วสูง&nb sp; เดินทางต่อเนื่องไปยังจุดอื่นๆ ในเขตกรุงเ ทพมหานคร นอกจากนี้ที่สถานีกลางยังมีจุดจอดของรถแท็ กซึ่ รถโดยสารประจำทางและที่จอดรถยนต์ส่วนตัวขนาดให ญ่รวมกันอยู่ในลักษณะเป็น "ศูนย์กลางการขนส่งใจกลาง เมือง" ทางรถไฟความเร็วสูง จะก่อสร้างจากสถานีกลางมุ่งไปทา งตะวันออกผ่านเขตบางกะปิบรรจบกับทางรถไฟสายหัวหมากฉะเชิงเทราใก ล้สถานีทับช้าง โดยก่อสร้างเป็นโครงสร้างยกระดับตลอ ดทั้ง 13 กิโลเมตรต่อจากจุดบรรจบไปทางรถ ไฟปัจจุบันของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยก่อสร้างเป็น ทางรถไฟระดับดิน มีสถานีรถไฟความเร็วสูงที่ลาดกระบั งจากสถานีลาดกระบังไปทางตะวันออกเล็กน้อย ทางรถไฟจะ ยกระดับเลี้ยวเข้าสนามบินหนองงูเห่าเข้าสู่อาคารผู้โดยสารต้านเ หนือของสนามบิน โดยสถานีจะอยู่ชั้นใต้ดินของอาคารผู ้โดยสารสนามบิน ทำให้ผู้โดยสารเครื่องบินได้รับความ สะดวกอย่างยิ่ง

ทางรถไฟความเร็วสูงที่ต่อไปทางตะวันออกจะยกระดับข้ามทางด่วนสาย กรุงเทพฯ - ชลบุรี (สายใหม่) ของกรมทางหลวงห่างจากสนามบินหนองงูเห่าปร ะมาณ 5 กิโลเมตร และมุ่งสู่ท ิศตะวันตกเฉียงใต้คู่ไปกับทางด่วนสายใหม่ของกรมทางหลวง &n bsp;แนวทางรถไฟจะก่อสร้างระดับดินยาวต่อเนื่องไปประมาณ &n bsp;25 กิโลเมตรจนตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข314&n bsp; ซึ่งจะเป็นสถานีบางปะกง โดยตัวสถานีและทา งรถไฟจะเป็นโครงสร้างยกระดับข้ามทางหลวง ทางรถไฟจะเลยต่อไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ข้ามแม่น้ำบา งปะกงคู่ขนานไปกับทางด่วนสายใหม่ของกรมทางหลวงเป็นระยะทางประมา ณ 20 กิโลเมตร จนกระทั้งแนวเ ข้าไปคู่ขนานกับทางรถไฟที่มีอยู่เดิม โดยก่อสร้างไว ้ด้านตะวันออกของทางรถไฟเดิม จากนั้นไปแนวจะคู่ขนาน กับทางรถไฟเดิมมุ่งไปทางใต้จนถึงระยอง โดยมีสถานีที ่ชลบุรี, ศรีราชา,พัทยา, เขาชีจรรย์,&nb sp; มาบตาพุด และระยอง โครงสร้างเก ือบทั้งหมดจะก่อสร้างบนระดับดิน โดยมีสะพานข้ามหรือ ทางลอดใต้ทางรถไฟและมีรั้วตาข่ายกั้นสองข้างทางรถไฟเพื่อความปล อดภัย และเพื่อรักษาระดับความเร็วสูงของรถไฟตามมาตร ฐานที่กำหนด

แผนการให้บริการผู้โดยสาร

รถไฟความเร็วสูงจะให้บริการวันละประมาณ 19 &nb sp;ชั่วโมงจากเวลา 5.00 น. ถ ึง 24.00 น . โดยบริการไปสนามบินหนองงูเห่าจะออกเดินรถไม่เกิน& nbsp; 15 นาทีต่อขบวน และบริการไปร ะยองจะออกเดินรถไม่เกิน 30 นาทีต่อขบวนร ะยะเวลาที่ใช้เดินทางจากห้วยขวางไปสนามบินหนองงูเห่าจะใช้เวลาเ พียง 15 นาทีทุกขบวน ไปชลบุร ี 35 นาทีทุกขบวน และระยะเวล าเดินทางถึงระยอง 90 นาทีทุกขบวน & nbsp;ซึ่งสามารถจูงใจให้ผู้โดยสารมาใช้บริการเพราะสามารถแข่งขั นรถยนต์ได้ กำหนดเวลาเดินทางโดยรถไฟความเร็วสูง จากสถานีกลางที ่ห้วยขวางไปชายฝั่งทะเลตะวันออกจะเป็นดังนี้

ทั้งนี้ คาดคะเนปริมาณผู้โดยสารรถไฟความเร็วสูงไว้ว ่าในปีที่เริ่มเปิดให้บริการใน พ.ศ. 2543 จะมีผู้โดยสาร ขึ้น - ลง รถไฟที่สถานีกลางห้วยขวาง 50,300&nbs p; คน ที่สนามบินหนองงูเห่า 23,000 คน และใน 20 ปีห ลังจากนั้นปริมาณผู้โดยสารจะเพิ่มขึ้นโดยสารขึ้น - ลงที่สถานีกลางห้วยขวาง 119,500 คน ; และที่สนามบินหนองงูเห่า77,000 คน

ประมาณเงินลงทุนและค่าใช้จ่ายให้บริหาร

ประมาณการเงินเพื่อการก่อสร้างงานโยธา, งานไฟฟ้า,&n bsp; เครื่องกล, งานจัดหารถไฟความเร็วสูง,&nbs p; งานอาณัติสัญญาณและสื่อสาร, งานอู่จอดและซ่ อมบำรุง ตลอดจนค่าบริการทางวิศวกรรมรวมเป็นเงินทั้ง สิ้น 32,845 ล้านบาท นอกจากนี้จะต้องมีค่าใช้จ่ายเพื่อการจัดกรรมสิทธิ์ที่ดินและสิ่ งปลูกสร้าง สำหรับแนวเส้นยังไม่มีเขตที่ดินอยู่เดิม รวมเป็นค่าใช้จ่ายส่วนนี้ 4,720 ล้านบาท สำหรับประมาณการค่าใช้จ่ายในการให้บริการเดินรถไฟความเร็วสูง&n bsp; และค่าบำรุงรักษาระบบเฉพาะปีแรกที่เปิดให้บริการจะเป ็น 860 ล้านบาทต่อปี ราคาค่า ใช้จ่ายและค่าบำรุงรักษาในปีต่อไปๆ ไปจะเพิ่มขึ้นตา มสัดส่วนของการให้บริการให้บริการแก่ผู้โดยสารที่เพิ่มมากขึ้น การป้องกันและรักษาสภาวะสิ่งแวดล้อม แนวเส้นทางรถไฟความเร็วสูงซึ่งมีระยะทาง 190 & nbsp;กิโลเมตรจะผ่านเขตธุรกิจในเมือง เขตที่อยู่อาศ ัยชานเมืองและเขตเกษตรกรรมซึ่งอยู่นอกเขตเมือง การศ ึกษาวิธีป้องกันและรักษาสภาพสิ่งแวดล้อมสองข้างทางให้น่าอยู่อา ศัยจึงแตกต่างกันไป
ทั้งนี้สภาพพื้นที่ในช่วง 70 &nbs p;กิโลเมตรแรกจากกรุงเทพฯ จะเป็นที่ราบ ส่วนใน ช่วง 120 กิโลเมตรที่เหลือสภาพภูมิประเท ศจะเป็นที่เนิน องค์ประกอบด้านสิ่งแวดล้อมที่สำคัญท ี่นำมาพิจารณาจึงได้แก่

1) ระดับเสียง

สิ่งที่จำเป็นต้องศึกษาได้แก่ ระดับเสียงดังจากการใ ห้บริการรถไฟความเร็วสูง ในย่านธุรกิจชั้นในของกรุง เทพมหานครเสียงจากแหล่งต่างๆ เช่น เสียง จากยานพาหนะจะทำให้ระดับเสียงทั่วไปมีค่าประมาณ 71& nbsp; ถึง 85เดซิเบล ในขณะที่พื้นท ี่ชนบทรอบนอกจะมีระดับเสียงประมาณ 50 ถึ ง 60 เดซิเบล ดังนั้นเมื่อรถ ไฟความเร็วสูงวิ่งในเขตเมือง เนื่องจากระดับเสียงดั งจากรถไฟจะต่ำกว่าหรือใกล้เคียงกับระดับเสียงภายนอกโดยรอบ ; จึงไม่ก่อให้เกิดการเพิ่มเสียงดังแก่ประชาชนโดยรอบแต่อย ่างใด ในขณะที่เขตชนบทเสียงรถไฟขณะที่วิ่งจะทำให้ระ ดับเสียงโดยรอบมีความดังเพิ่มขึ้นบ้าง อย่างไรก็ดีบริษัทผู้ผลิตระบบไฟออกแบบสร้างระบบรถไฟที่มีความดั งภายนอก เมื่อรถไฟวิ่งด้วยความเร็ว 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ณ จุดที่ห่างออกไป&n bsp; 30 เมตร ได้ค่าระดับเสียวไม่เ กิน 85 เดซิเบล ระดับเสียงที ่เกิดเมื่อรถไฟ ความเร็วสูงออกวิ่งห่างกันทุกๆ เวลา 10 & nbsp;นาทีต่อขบวนทั้งสองทิศทางจากเวลาให้บริการ 20& nbsp; ชั่วโมงในหนึ่งวัน
จะเท่า กับระดับเสียงเฉลี่ยทั้งวันเพียง 60 เดซ ิเบล ซึ่งเป็นค่าในเกณฑ์ของระดับเสียงเฉลี่ยทั้ง&nb sp; 24 ชั่วโมงในมาตรฐานของ กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแว ดล้อม

2) ความสั้นสะเทือน

พื้นที่ตลอดแนวเส้นทางรถไฟความเร็วสูง เป็นพื้นที่ซ ึ่งไม่มีข้อบังคับเข้มงวดเรื่องความสั่นสะเทือน ไม่ มีผลกระทบสิ่งแวดล้อมในเรื่องนี้

3) ทัศนียภาพ

แนวเส้นทางรถไฟความเร็วสูงกรุงเทพฯ ถึงระยองประมาณร้อยละ 90 จะเป็นทางที่ก่ อสร้างบนคันดิน ส่วนอีก ประมาณร้อยละ 10 หรือความยาวประมาณ ; 20 กิโลเมตร จะก่อสร้างเป็นทางยก ระดับ สำหรับทางรถไฟช่วงที่ก่อสร้างบนดินมักจะเป็นช ่วงที่อยู่ในเขตทางรถไฟปัจจุบัน หรืออยู่ในเขตทางหล วงสายกรุงเทพฯ - ชลบุรี (สายใหม่) ของกรมทางหลวง ทางรถไฟความเร็ วสูงดังกล่าวจึงมีระดับไม่สูงไปกว่าทางรถไฟหรือทางด่วนของกรมทา งหลวง และไม่ก่อให้เกิดผลกระทบสิ่งแวดล้อมด้านทัศนี ยภาพ สำหรับทางรถไฟความเร็วสูงช่วงยกระดับได้แก่ ช่วงห้ว ยขวาง - บางกะปิ, ช่วงแยกเข้าสนามบินหนองงูเห่า และช่วงที่ยกระดับข้ามชุมทางต่างระดับของกรมทางหลวง ;จะมีโครงสร้างรางรถไฟยกระดับสูงระหว่าง 10 &n bsp;ถึง 20 เมตรจากพื้นดินในลักษณะถนนยก ระดับขนาด 2 ช่องจราจร จึงจำ เป็นจะต้องออกแบบให้มีโครงสร้างสวยงามเป็นที่ยอมรับของประชาชนใ นบริเวรใกล้เคียง

4) ทางตัดกับทางรถไฟ

รถไฟความเร็วสูงจำเป็นจะต้องก่อสร้างรั้วตาข่ายกั้นตลอดแนวเส้น ทางที่ก่อสร้างในระดับดิน เป็นความยาวเส้นทางประมาณ 170 กิโลเมตร เพื่อป้องกันค น สัตว์ และยานพาหนะไม่ให้ผ่านเข้าไปเป็ นอุปสรรค และเพื่อความปลอดภัยในการเดินรถไฟความเร็ว สูง ดังนั้นจึงเตรียมจัดสร้างสะพานรถยนต์, &nb sp;สะพานคนเดิน, รถยนต์, รถไถนา &n bsp; และสัตว์ไว้เป็น ระยะๆ ตลอดเส้นทาง การออกแบบสะพานข้ามแล ะทางลอดจำเป็นจะต้องปรึกษาหารือกับชุมชนที่จะได้รับผลกระทบจากโ ครงการในการออกแบบขั้นต่อไป

5) คุณภาพน้ำ

โครงการนี้จะไม่มีผลกระทบมากนักในเรื่องคุณภาพน้ำผิวดิน & nbsp;ทั้งนี้ในช่วงระหว่างการก่อสร้างจำเป็นจะต้องกำหนดมาตรการ ขึ้นมาควบคุมเป็นการเฉพาะ เพื่อมิให้น้ำผิวดิน ; หรือน้ำกัดเซาะบริเวณคันดินถมหรือดินตัด และ จะต้องให้ดินที่ไหลลงสู่แม่น้ำลำคลองต่อไป อย่างไรก ็ดีภายหลังงานก่อสร้างแล้วเสร็จปัญหาดังกล่าวจะหมดไปเนื่องจากม ีการปลูกพืชคลุมดินเพื่อป้องกันการกัดเซาะและพังทลายของดิน ในขบวนรถไฟจะมีระบบเก็บของเสียที่ถ่ายจากผู้โดยสาร แล้วนำไปรวบรวมกำจัดที่ต้นทางหรือปลายทางอย่างถูก หลักสุขาภิบาล สำหรับน้ำทิ้งจากสถานีและจากอู่ซ่อมบ ำรุงจะปล่อยเข้าสู่ระบบน้ำทิ้งของเทศบาลหรือสุขาภิบาลเพื่อรวบร วมนำ ไปบำบัดให้เข้าเกณฑ์มาตรฐานก่อนปล่อยทิ้งต่อไป นอกจ ากนี้คราบน้ำมันและของเสียอันตรายจากอู่ซ่อมบำรุงจะแยกบำบัด ต่างหากเป็นการเฉพาะ ส่วนน้ำล้างทำความสะอาดรถไฟจะน ำกลับไปบำบัดเพื่อนำมาใช้ล้างรถไฟหมุนเวียนกันไป

6) คุณภาพอากาศ

รถไฟความเร็วสูงที่นำมาใช้จะขับเคลือนด้วยพลังไฟฟ้าจึงไม่ปล่อย อากาศเสียใดๆ ออกมา นอกจากนี้โครงการนี้ จะช่วยลดการใช้ยานพาหนะบนถนนลง ทำให้มลพิษจากอากาศเสียที่ ยานพาหนะปล่อยสู่อากาศมีจำนวนน้อยลง อากาศจึงมีความ สมบูรณ์มากขึ้น การศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2536 ในเยอรมันนีพบว่ามูลค่าเพื่อแก้ไขมลภาวะทางอาก าศของรถไฟเพื่อการโดย ต่ำกว่าของรถยนต์ถึง 16 เท่า

7) การใช้พลังงาน

การเดินทางของผู้โดยสารทางรถไฟจะช่วยประหยัดพลังงานที่ใช้เพื่อ การขนส่งต่อบุคคลลงได้มาก ตัวอย่างเช่นรถไฟสามารถปร ะหยัดการใช้พลังงานถึง 6 เท่าเทียบกับกา รใช้รถยนต์ นอกจากนี้การใช้พลังงานไฟฟ้ายังเป็นการป ระหยัดการใช้น้ำมัน เนื่องจากไฟฟ้าสามารถผลิตได้จาก แหล่งพลังงานหลายประเภท เช่น ถ่านหิน,&n bsp; ก๊าซธรรมชาติ, พลังน้ำเป็นต้น ;ซึ่งแหล่พลังงานดังกล่าวเป็นแหล่งพลังงานที่สามารถจัดหาหรือมี อยู่ภายในประเทศ

สรุป

รถไฟความเร็วสูงที่เหมาะสมกับสภาพพัฒนาในประเทศไทย ได้แก่รถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออกระยะทางยาว190 กิโ ลเมตร โดยใช้รถไฟที่มีความเร็วสูงสุด 16 0 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ก่อสร้างบนรานขนาด กว้าง 1,435 เมตรรถไฟเป็นตู้ติดเครื่องป รับอากาศทั้งหมดและมีเก้าอี้ผู้โดยสารที่ทันสมัย สะ ดวกแก่การโดยสาร กำหนดให้บริการทุก 10 - 15 นาทีต่อขบวน เส้นทางรถไฟจะตัดต่างระด ับกับถนนที่ตัดผ่านทุกสายและมีรั้วตาข่ายกั้นทั้งสองข้างเขตทาง รถไฟโดยตลอด ทำให้สามารถเดินรถไฟได้อย่างมีประสิทธิ ภาพรวดเร็วและปลอดภัย โครงการนี้ให้ผลตอบแทนคุ้มค่า ทางเศรษฐกิจ และจะช่วยเร่งกระจายการพัฒนาออกจากกรุง เทพมหานครไปยังพื้นชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างเป็นรูปธรรม & nbsp;และให้บริการผู้โดยสารสนามบินนานาชาติกรุงเทพฯ ;แห่งที่สองที่หนองงูเห่าให้ได้รับความสะดวกสบายในการเดินทางเข ้าและออกจากย่านธุรกิจชั้นในของกรุงเทพมหานคร